- Gemeenteraad Sliedrecht, 27 januari 2026
Geachte voorzitter, collegeleden, raadsleden en inwoners,
De behandeling van de hoofdstructuur Noord-Zuidverbinding en het contourenplan Sliedrecht-Noord zijn met elkaar verbonden en volledig afhankelijk van elkaar. Dit geldt echter ook voor de verhuizing van V.V. Sliedrecht, de toekomst van SLTC, de uitvoering van Stationspark III, een onduidelijk lot voor zalencentrum de Lockhorst én de verhuizing van het zwembad geheel afhankelijk van de onderhandelingen over een gezamenlijk bad met Hardinxveld-Giessendam.
Het is één grote keten:
- zonder Noord-Zuidverbinding geen groene corridor
- zonder corridor geen Sportpark Buiten
- zonder Sportpark Buiten geen verhuizing van de voetbalclub
- zonder verhuizing geen verkoop Sportlaan
- zonder opbrengst Sportlaan geen dekking voor wat dan ook.
- zonder Sliedrecht-Noord geen toekomstige woningbouw
En dan komt daar nog de sloop van De Lockhorst bij – een besluit dat blijft staan, ook na de tracé-aanpassing. Er is geen nieuw bad gegarandeerd, de onderhandeling met Hardinxveld-Giessendam loopt nog steeds, en het geheel wordt hopeloos complex en ingewikkeld.
Op 20 januari is de behandeling van deze twee voorstellen uitgesteld omdat de Noord-Zuidverbinding alleen al veel tijd vergde. Maar juist die onlosmakelijke verbinding en afhankelijkheid maakt het onbegrijpelijk dat het college nu toch door wil zetten.
Deze twee voorstellen vormen samen het falende ruimtelijke beleid van dit college: geen integrale visie, geen centrale regie, alleen maar losse puzzelstukjes die elkaar blokkeren zodra er één mislukt. Projecten staan op zichzelf, de integraliteit is zoek en er blijft een fragmentarisch landschap over – met hoge risico’s, geheime stukken en inwoners die buitenspel staan.
Slydregt.NU vindt het onverantwoord om nu toestemming te geven voor uitvoering. Wij pleiten nadrukkelijk voor uitstel tot na de verkiezingen. Laat een nieuw college met nieuw mandaat dit dossier oppakken – met meer transparantie, echte inspraak en een realistische afweging van risico’s.
Waarom voert de wethouder geen geïntegreerd beleid met meer transparantie, echte inspraak en een realistische afweging van risico’s.
Participatie en democratie
De inwoners van Sliedrecht zijn bij dit gehele traject volledig buiten spel gezet.[1] Er wordt een compleet nieuw dorp van circa 1.880 woningen bijgebouwd, inclusief scholen, voorzieningen, infrastructuur en recreatie. Dit is een ingrijpende verandering voor de hele gemeente. Het is niet meer dan normaal – en democratisch noodzakelijk – dat inwoners hierover in een vroeg stadium gehoord worden. In plaats daarvan beperkt de gemeente zich tot gefragmenteerde informatieavonden per project, zonder echte invloed op tracé, timing, alternatieven of de totale samenhang.[2] Dit gebrek aan participatie is structureel en leidt tot bezwaren, vertragingen en miljoenen extra kosten.
Ontwikkelaars en vertrouwen
Er is nog geen overeenstemming met de ontwikkelaars. Het college lijkt de ontwikkelaars niet te vertrouwen, gezien het gevestigde voorkeursrecht op de gronden.[3] Tegelijkertijd heeft het college de intentie om zelf deel te nemen via publiek-private samenwerking (PPS). Dit onderstreept de onduidelijkheid, het gebrek aan vertrouwen en de hoge risico’s in dit traject.[4]
Bovenwijkse voorzieningen
De Noord-Zuidverbinding en de sloop/nieuwbouw van zwembad annex zalencentrum De Lockhorst betreffen géén bovenwijkse voorzieningen in Sliedrecht-Noord. Deze liggen direct naast de bedrijventerreinen tussen Sliedrecht-Noord en -Zuid en zijn primair gekoppeld aan de verbinding zelf en de bereikbaarheid van het bestaande dorp.[5] De bijdrage van ontwikkelaars aan bovenwijkse investeringen (€15–25 mln) is nog niet definitief besloten en blijft in onderzoek – een klassiek voorbeeld van versnippering zonder integrale visie.
Provinciale inbreng en waarschuwingen
De provincie heeft Sliedrecht-Noord nog steeds niet opgenomen in de provinciale planvorming. Er is slechts een brief met waarschuwingen verstuurd over de samenhangende beoordeling van nieuwe stedelijke ontwikkelingen in de Alblasserwaard.[6] Het college gaat hier kennelijk aan voorbij. Zonder heldere provinciale instemming en zekerheid over de ladder voor duurzame verstedelijking is het prematuur en onverantwoord om verder te gaan.
Adviezen en onderzoeken
Het college verwerkt het advies van de Maatschappelijke Advies Groep (MAG) van 6 oktober 2025 onvoldoende in de collegereactie; milieueffecten (stikstof, PFAS, waterberging) worden onderschat.[7] Daarnaast worden allerlei onderzoeken ingevoerd die nog niet aan de orde zijn, zoals uitvoeringseisen en STOMP-aspecten. Het lijkt logischer om eerst inwoners te laten participeren en overeenstemming met ontwikkelaars te bereiken, voordat nieuwe onderzoeken en kosten worden gemaakt.
Water en bodem: sturend, maar vervuild
De bodem en het water in dit gebied zijn verontreinigd met PFAS. Dat is geen detail. Dat is een keihard uitgangspunt. Bouwen op PFAS-verontreinigde grond betekent saneren, afvoeren van vervuilde grond, beperkingen bij hergebruik en vooral: fors hogere kosten en grote onzekerheden. Zeker bij een plan van deze schaal, met grootschalige grondverzetoperaties in veen- en kleigebied. Toch blijft het contourenplan opvallend stil over de PFAS in water en bodem. Geen concrete saneringsstrategie. Geen uitgewerkte kostenraming. Geen heldere risicoverdeling.
Voorzitter, je kunt niet zeggen dat water en bodem sturend zijn, en tegelijkertijd een bekende PFAS-verontreiniging wegabstraheren alsof dit later wel wordt opgelost. Hier wordt richting vastgelegd, terwijl de bodem letterlijk nog niet op orde is. Dat is geen zorgvuldig bestuur. Dat is bouwen op vervuilde grond, met open financiële eindes.
De schaal en mobiliteit: interne tegenspraak
1.880 woningen erbij is geen uitbreiding. Dat is geen wijkje, geen organische groei, maar het bouwen van een volledig nieuw dorp – met eigen scholen, voorzieningen, infrastructuur en een eigen dynamiek. Maar laten we eerlijk zijn: wie een wijk autoluw inricht, kiest al impliciet voor het model van de 15-minutenstad. Een model waarin het dagelijkse leven zich binnen een beperkte straal moet afspelen en waarin autobezit en autogebruik structureel worden ontmoedigd. Slydregt.NU is daar principieel tegen. Niet omdat Slydregt.NU tegen lopen, fietsen of openbaar vervoer is – integendeel – maar omdat Slydregt.NU niet gelooft in een samenleving waarin mobiliteit wordt afgedwongen in plaats van gefaciliteerd. Waar keuzevrijheid wordt ingeruild voor ruimtelijke dwang en beleidsideologie. Dit wordt ronduit tegenstrijdig als het college vervolgens impliciet kiest voor die 15-minutenlogica en tegelijkertijd een grootschalige Noord-Zuidverbinding presenteert als cruciale randvoorwaarde. Dit spreekt elkaar tegen. Je realiseert geen autoluwe wijk door er een nieuwe hoofdontsluitingsroute naartoe te trekken. Je vermindert autoverkeer niet door nieuwe verkeersstromen te organiseren. En je kunt niet én sturen op nabijheid én investeren in infrastructuur die juist extra beweging aantrekt. Dit is geen samenhangend mobiliteitsbeleid. Dit is het slechtste van twee werelden: ideologische beperking van autogebruik aan de ene kant, en grootschalige nieuwe verkeersinfrastructuur aan de andere kant. Het is een klap op het water. Interne tegenspraak én ideologische keuze in één.
Financiële en planologische zekerheid
Voor nieuwe investeringen moet eerst zekerheid bestaan over het provinciale standpunt. Het is onverantwoord om prematuur kosten te maken aan willekeurige onderzoeken, terwijl de risico’s (subsidieverlies Noord-Zuid, PFAS-sanering €35–55 mln, marktstagnatie, planschade) hoog blijven en een integraal plan met fasering, kostenraming en risicoanalyse nog steeds ontbreekt.
Lessen uit het verleden – raadhuis en Rekenkamer
Dit college herhaalt dezelfde fouten als bij de renovatie van het raadhuis: fors overschrijdingen (van €4,625 mln naar €6,8–7,5 mln), gebrek aan coördinatie, slechte kostenbeheersing, onvoldoende risico-inschatting en gebrek aan sturing.[9] Het externe rapport raadhuis 2025 bleef intern, werd niet openbaar gemaakt en leidde tot het aftreden van wethouder Bijderwieden op 2 december 2025.[10] Al in 2020 concludeerde de Rekenkamer
“Sturen op grote projecten” dat er geen kaderdocument was, informatievoorziening tekortschoot en er geen consistent projectmanagementsysteem bestond.[11] Het college beloofde verbetering, maar vijf jaar later zien we bij het contourenplan dezelfde problemen: versnippering, gebrek aan transparantie en geen echte raadstoezicht.
Voorzitter, Slydregt.NU roept op om deze plannen stop te zetten of in ieder geval uit te stellen tot na de verkiezingen. Laat de nieuwe raad en het nieuwe college dit dossier met frisse ogen, meer participatie en integrale visie oppakken. De inwoners verdienen transparantie, geen verspilling.
Voetnoten
[1] Zwartboek Sliedrecht Bouwt (versie 6.1), Hoofdstuk 22: Gebrek aan participatie.
[2] Art. 39-vragen Slydregt.NU (27 nov. 2025) en onbevredigende beantwoording (16 dec. 2025); Omgevingsvisie 2021, blz. 12.
[3] College beantwoording Art. 39, vraag 13 (intentie PPS en voorkeursrecht).
[4] Zwartboek Hoofdstuk 1 & 2 (keten afhankelijkheden en risico’s).
[5] College beantwoording Art. 39, vraag 13.
[6] Brief provincie 2023 over samenhangende beoordeling nieuwe stedelijke ontwikkelingen Alblasserwaard (bijlage contourenplan).
[7] Advies MAG d.d. 6 oktober 2025 en collegereactie; Zwartboek Hoofdstuk 4 & 16 (PFAS en milieurisico’s).
[8] Zwartboek Hoofdstuk 1 (totaal €241–346 mln, eigen risico €220–325 mln), Hoofdstuk 3 (subsidierisico Noord-Zuid) en Hoofdstuk 18 (samenvatting risico’s).
[9] Extern rapport raadhuisrenovatie 2025 (samenvatting RIB 2025-045).
[10] Sliedrecht24, december 2025 (aftreden Bijderwieden).
[11] Rekenkamerrapport “Sturen op grote projecten” (2020), behandeld 24 november 2020.
Slydregt.Nu 
Plaats een reactie